Πύρινα Ίχνη - Nίκος Δανέζης

Το βράδυ κοιτάζω ψηλά

τα πύρινα ίχνη με φόντο την θλίψη.

Το στυγνό κατόρθωμα τους

καλλιτέχνες ονομάζουν

αποπλάνηση ενηλίκων

εναντιωμένων στον όχλο

βασανισμένων από λόγια του πλήθους

δίχως βάθος... δίχως θέση στον χώρο

με λέξεις από χείλη που δεν κινούνταν

από γλώσσες που κάποτε

στάζανε μέλι.