Ο πόνος δεν σαλεύει στις ροτόντες.
Οι κύκλοι έχουν ρυθμιστεί
να στερέψουνε την ανάγκη
από αθανασία.
Μα κάθε κίνηση (ενάντια στον χρόνο)
μοιάζει με ύμνο χωμένο
σε ναούς ερειπωμένους,
θρηνητικό τραγούδι για τις απουσίες.
Κι άλλες φόρες (λίγες),
σαν ευλογημένος αναγραμματισμός
που κόβει την τάξη κατάσαρκα,
ξεγράφοντας ό,τι σκόρπισε στη νιότη,
η πλάνη κι η συνήθεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου