Ξημερώνει... - Δημήτριος Καρπέτης

Μετρώντας τις μέρες που πέρασαν
που χάθηκαν στη δίνη της επανάληψης
μια ζωή που τα'δωσε όλα,
μια ζωή που ψάχνει ακόμα για λίγο νερό.
Ματωμένες οι φλέβες
με μια θλίψη αόρατη να τις αγκαλιάζει.
Όσοι απομείναν όρθιοι
κοιτούν τα χάρτινα φτερά
που τους χάρισαν
οι εφιάλτες τ'ουρανού.
Υπάρχουν κάποια όνειρα
που έμειναν για πάντα στο φεγγάρι,
φυλαγμένα μυστικά μέσα στο βαθύ σκοτάδι.
Ξημερώνει και η σιωπή
στεφανωμένη με αγκάθια
ψάχνει ακόμα για λίγο φως
στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού.

...
Carpe.