Αποψε,
που του ρολογιου
οι δειχτες
σαν αλυσοδεμενα
φαντασματα
κολλησαν στα μεσανυχτα.
Αποψε,
που μια βουβη
μοναξια
ιστο αραχνης
υφαινει γυρω μου.
Αποψε,
που το φεγγαρι
κρυφτηκε
σαν να μη θελει
κι αυτο
να φωταγωγησει τη θλιψη μου.
Αποψε,
που οι ερημοι
δρομοι
ψαχνουν διαβατες
νυχτερινους
για μια παρεα.
Αποψε,
που μια
μελαγχολια
με κερνα πικρα
σφηνακια,
αποψε ειναι,
που στο πλαι μου
σε θελω πιο πολυ...
Τάσος Σταυρακέλης
7-7-2011
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου