Έξω χιονίζει.
Καθισμένη στου παραθύρου το περβάζι
αδράχνεις μια χιονονιφάδα και ταξιδεύεις.
Τον κόσμο θέλεις να γνωρίσεις.
Μαγικό τον θαρρείς και πάλλευκο.
Χάνεσαι μέσα στην ασπράδα του.
Λαμπυρίζουν οι πευκοβελόνες και δεν ακούγεται παρά η μελωδία του χιονιού, αυτή της σιωπής.
Και συ, μικρή και άσπιλη ψυχή, βιάζεσαι
την ζωή ν’ ανταμώσεις.
Μα η νύφη του χιονιού η ταξιδεύτρα,
που χρόνια τώρα στις γειτονιές των ανθρώπων στροβιλίζεται και είδε και ξέρει,
σε σπλαγχνίστηκε!
Πίσω σε γύρισε στο όνειρο, πριν αυτό γκρεμιστεί στο βάραθρο της Αλήθειας.
Αρετή Γουργιώτου
* ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου