Τι ποίημα να γράψω απόψε,
τώρα που το ποτάμι ετοιμάζεται να ανταμώσει την θάλασσα;
Σε ποιάς ιαχής άκουσμα να απλώσω την ψυχή μου;
Πνιγμένη σε δαχτυλίδια καπνού
χάνομαι στης μνήμης τα ξέφωτα.
Λικνίζομαι υπό τον ήχον ενός μπλουζ, ενώ αγνώστων σιλουέτες συνθέτουν το σύνολο των θαμώνων.
Σύναξη μοναξιάς με φόντο τους βυσσινί τοίχους του μπαρ και με αιωρούμενα χαμόγελα δίχως αποδέκτη να καθρεφτίζονται στα χρυσοποίκιλτα κάτοπτρα.
Σαν μάσκες φαντάζουν τα φαιδρά πρόσωπα που ντύθηκαν τον κυνηγό έρωτα προς άγραν.
Κι εγώ την γραφίδα κρατώντας τί ποίημα να γράψω απόψε;
Με εγκατέλειψαν οι λέξεις κι ακούω μόνον τις άηχες κραυγές να μνηστεύονται τις μουσικές μίξεις.
Σαββατόβραδο και τα ”νομίσματα”
χαράς ιζήματα έγιναν σε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.
*ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου