Η ΜΟΥΤΖΟΎΡΑ - Αντώνης Παπαδόπουλος

Το τζάκι ανάβει εδώ και ώρα,

μα νιώθω παγωνιά να με τυλίγει.

Το παράθυρο δείχνει το χιόνι που πέφτει,

κάθε φορά που σέρνω την παλάμη μου

στο θαμπωμένο τζάμι.

Πρέπει να κόπασε ο άνεμος

μα κάτι ακούγεται να σφυρίζει

έτσι που σέρνεις τις βαριές κουβέντες σου.

Καθώς άνοιξα την πόρτα

η μια παγωνιά ήρθε κι έσμιξε με την άλλη.

Το χιόνι γύρεψε να με καταπιεί.

Χωρίς χιονοπέδιλα τελικά προχώρησα.

Εσύ κοιτούσες ξαφνιασμένη

από το τζάμι του παράθυρου,

μια μαύρη μουτζούρα

να σου λερώνει το κάτασπρο φόντο.

...

(Από την ποιητική συλλογή "Κενό Αέρος", εκδ. "Βακχικόν", Αθήνα 2014, σελ. 8)