ΦΩΝΕΣ ΕΦΗΜΕΡΕΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ Θ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Για μια σταγόνα θάλασσα
για ένα σβώλο χώμα
τις μέρες μου τις χάλασα
όμως αντέχω ακόμα.

Είμαι μικρός μα φαίνομαι
το κύμα όταν διασχίζω
σ’ ένα κατάρτι δένομαι
την άβυσσο να ορίζω.

Του χρόνου τα μηνύματα
φοράει το ταξίδι
κάνει τα λόγια βήματα
τα χρώματα στασίδι.

Παραμονεύουν χίμαιρες
στ’ απόκρυφα της σκέψης
μοιάζουν φωνές εφήμερες
κορώνες άδειας στέψης.

Κοντά στα χαρακώματα
σε ανήλιαγο πηγάδι
του νου τ’ απολιθώματα
γεννιούνται απ’ το σκοτάδι.

Κάθε φορά που απλώνονται
να πνίξουν το λουλούδι
τότε οι καρδιές ορθώνονται
και γίνονται τραγούδι.

...
Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου
Από την ποιητική συλλογή

"Πύρινες σταγόνες σε θολό τοπίο"

 (Αθήνα: Εκδόσεις Πνοές Λόγου και Τέχνης, 2018) 

Πηγή:Artifact Spirit