Απόψε για σένα τρυπιέται
το σκοτάδι απ’ το φεγγάρι.
Οι δρόμοι της Σαλονίκης παραμονεύουν
κι εσύ μαραίνεσαι με μια ζωή στήν ταμπακιέρα,
που δε σε κόφτει πως να τη στρίψεις αφιλτρο
κι αφήνεις να στη φουμάρουν τυχοδιώκτες.
Δεν είναι γι’ άλλον
τα φώτα των μακρινών χωριών
που τρεμοπαίζουν,
για σένα γεννήθηκε η νύχτα.
Αν ξεκολλήσεις απ’ τις σπασμένες πλάκες
των πεζοδρομίων
-κι οι τοκογλύφοι χάσουν ένα σίγουρο χαρτί
τότε θα δεις θεούς και δαίμονες
να τριγυρνάνε στ’ απόμερα σοκάκια.
Θα δεις τη νύχτα να ξεπετιέται
απ’ τις ρωγμές παλιόσπιτων διατηρητέων
και θ’ ανασάνεις, στα γεννητούρια,
τ’ αρώματα των νυχτολούλουδων.
...
Aπο την ποιητική συλλογή του Θοδωρή Βοριά "Χαμένες ψηφίδες"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου