Στη μέση του δρόμου
προσπαθώ να δαμάσω το εφήμερο,
τα αισθήματα, τα έσχατα όρια .
Μετέωρος σε άλλους κόσμους
προσπαθώ να ξεφύγω
από μια γαλήνη μυστήρια
που θρυμματίζει τη ζωή.
Βηματίζω στο διηνεκές
με βήματα αχνά
που δεν πρόλαβαν
του γκρεμού το χάος
και τα λόγια της πλάνης
ν' αποφύγουν.
Το πεπρωμένο ακούει
το θρόϊσμα της ψυχής,
και το άγγιγμα των δακρύων.
Μ' εξουθενώνει ο εθισμός
στα εξαίσια χαμόγελα
καθώς βαδίζω μέσα
στην πλήρη συσκότιση
των συναισθημάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου