Φράξαμε τον ουρανό με συρματόπλεγμα
πρόσωπα χαραγμένα με φόβο
διαβαίνουν τους αιώνες.
Κλεφτές ματιές στα όνειρα
ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια της σκέψης.
Μια αγχόνη στήθηκε την ώρα του τρύγου
πετρωμένα, κρεμασμένα φιλιά
αφημένα καιρό
ανταμώνουν τα κίτρινα φύλλα του Οκτώβρη.
Πάνω μας απλώνονται σχήματα ελπίδας
ζωγραφισμένα τις απόκοσμες νύχτες
αναζητώντας τα κρίνα
που στραγγάλισαν οι φόβοι
και οι σιωπές .
Οι παλμοί στα στήθη των κοριτσιών
φκιασιδώνουν τα χλωμά όνειρα
ακυρώνουν τις νόθες καταδίκες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου