Ένας κοινός θνητός
αποχαιρετά τους ανθρώπους
εθισμένος στη φθορά.
Τα δωμάτια γέμισαν βροχή
η φωνή πνίγεται,
παραμονεύει η καρδιά
τα ουράνια τόξα.
Ένα στεφάνι τύλιξε
της αρτηρίες.
Στα δύσκολα με στοίχειωσαν
οι αναμνήσεις
και οι επαναλήψεις της ψυχής.
Ένας κοινός θνητός
ανασταίνεται
με το ολοκαύτωμα
των τετριμμένων συστολών.
Στου κορμιού τις χαρακιές
φύτρωσαν λουλούδια,
τα ποτίζω...
με τις σταγόνες
των ματιών μου.!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου