Τρίστιχα και τετράστιχα
γράφω και ξαναγράφω
μα ο πόνος εκεί
δεν λέει να φύγει
η σκέψη μου καταλήφθηκε
από τη σκέψη σου
κι ας πέρασαν χρόνια
κι ας δεν υπάρχεις πια
μέσα στη ζωή μου
γέμισα τετράδια
τριάντα, σαράντα
τα χρόνια πέρασαν
δεν υπάρχει γιατρειά
ο χρόνος είναι σαν τη μορφίνη
σε ανακουφίζει για λίγο
κι ύστερα το βάρος
επανέρχεται
είναι μύθος λοιπόν
ότι γιατρεύουν οι λέξεις
η ψυχή έχει
τους δικούς της νόμους
και τίποτα δεν μπορεί
να τους αλλάξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου