Σε άσπρα μικρά βαζάκια
έβαλα το άρωμα σου
τη μυρωδιά του σώματος σου
να το έχω παρηγοριά
όταν εσύ λείπεις
κι εγώ δεν έχω ανάσα
μα τώρα έφυγες οριστικά
κι έμεινα μόνος
τ΄άσπρα μικρά βαζάκια
τέλειωσαν γρήγορα
πώς θ΄ανασαίνω τώρα
έγινες θύμηση
μα τόσο ζωντανή
κυρίεψες το μυαλό μου
ίσως αυτό
με κρατάει ζωντανό
και μια μικρή ελπίδα
στο βάθος του νου
πως θα ξαναγυρίσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου