Γιαλιά φορούσα για καιρό
με τους φακούς αγκίστρια
τα μάτια μου ορθάνοιχτα
στην όψη σου στραμμένα
Με ομορφιά ημίθεου
παράστημα τιτάνα
με πανοπλία χρυσαφιά
σμαράγδια στην ασπίδα
Κι όταν μια μύγα πέταξε
και έφτυσε μια πέτρα
χολής πικρής το έκτρωμα
μου ράγισε τις κόγχες
Τα χέρια σήκωσα ψηλά
πέταξα τα γυαλιά μου
μαγεία ήταν κι έφυγε
τα πάντα καθαρίσαν
Ας είναι η μύγα αυτή καλά
που μ’ άνοιξε τα μάτια
κι ο θαυμασμός μου έδωσε
την θέση του στον οίκτο
Νάνος ήσουν πάντοτε
που σέρνονταν σαν φίδι
σκιάχτρο γεμάτο με σπυριά
ανθρώπινο σκουπίδι
...
Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης
«Όρνια-Λάµιες "Ποιητική Συλλογή
...
Εκδόσεις CompuMedia 2014
Εξώφυλλο: «Λήθη – Μνημοσύνη» -
από τη σειρά έργων «DaDarsa» του καλλιτέχνη Γιάννη Στρατή.
...
Αrtwork by Liza G.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου